του Θανάση Τριαρίδη, θεατρική παράσταση, Θέατρο Κύκλος, Ιωάννινα, Απρίλιος & Μάιος 2024, Θέατρο Φάος, Ηγουμενίτσα, Μάιος 2024
σκηνοθεσία: Βαγγέλης Αθανασίου
μουσική: Παναγιώτης Μίτσης
σκηνικά: Λούλα Γρυπαίου, Ορέστης Τζίμας
παίζουν: Λούλα Γρυπαίου, Πάνος Ζώης, Ελπίδα Ιωακειμίδου, Ελένη Κολοκούρη, Κώστας Κολοκούρης, Μαρία Κουκούλη, Σωτηρία Τζιούρη, Κώστας Χριστοδούλου
Σχεδιασμος αφίσας: Χρήστος Παππας
Η παράσταση της Ομάδα Τέχνης Α.Ν. με τον τίτλο " Το μαιευτήριο " σε κείμενο του Θανάση Τριαρίδη και σκηνοθεσία του Βαγγέλη Αθανασίου, αντικατοπτρίζει τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες κάθε ανθρώπου, μέλους ενός κοινωνικού συνόλου για την ευκολία με την οποία προγραμματίζονται τα πάντα γύρω μας. Το ερώτημα είναι έως που, με τι κόστος και γιατί, στο όνομα του προγραμματισμού, θα θυσιάζονται η ελεύθερη βούληση ακόμη και στο κομμάτι της γέννησης ή του θανάτου των ανθρώπων. Το "ό,τι έχουμε" ίσως είναι τελικά το θάρρος να αναρωτιόμαστε για οτιδήποτε αφορά τη ζωή μας και να αποφασίζουμε για εμάς.
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές για την παράσταση.Mary Samou
Ευτυχώς που ακολούθησα τη συμβουλή μιας φίλης και κατηφόρισα στο θέατρο Κύκλος την Πέμπτη το βράδυ. Χωρίς πολλή ενέργεια, να πω την αλήθεια, την επόμενη της βιβλιοπαρουσίασης και έχοντας παρακολουθήσει την παράσταση του σχολείου μου στο Καμπέρειο, την ίδια μέρα.
Η παράσταση με τίτλο " Το μαιευτηριο", βασισμένο στο θεατρικό του Θεσσαλονικιού Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Αθανασίου είχε ανέβει από την Ομάδα Τέχνης Αφηγηματικός Νους και ήταν sold out τον Απρίλιο. Επέστρεψε για μόλις δύο παραστάσεις, 16 και 17 Μαϊου.
" Το μαιευτήριο" σκέφτηκα, "γεννητούρια", "νέος κύκλος ζωής, με προεξάρχουσα την ελπιδα", κάνοντας μία απλοϊκή υπόθεση εργασίας. Και ξεκινάει η παράσταση, βλέπω φουτουριστικά σκηνικά, ακούω διαστημική μουσική. Δύο ζευγάρια περιμένουν, γεμάτα προσμονή, στον προθάλαμο μιας αίθουσας τοκετών, έχοντας πάρει τις διαγνώσεις-καταδίκες για το προσδόκιμο και ολόκληρη την πορεία ζωής των παιδιών τους, κάπου στο... μακρινό μέλλον.
"Εδώ είμαστε, στο στοιχείο μας, θέατρο παραλόγου, με πολλά στοιχεία Ιονέσκο, σκέφτομαι. Και αρχίζει να ξεδιπλώνεται το ασφυκτικό πλαίσιο κοινωνικού ελέγχου και άκρατου προγραμματισμού μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Μυστικά, υποκρισία και οι γνωστές κοινωνικές συμβάσεις. Ρέει ο λόγος, προκαλώντας μου μια ξέφρενη εναλλαγή συναισθημάτων. Από το αυθόρμητο γέλιο στο σφίξιμο στο στομάχι, ακόμη και σε ανεπαίσθητα κύματα τρόμου.
Εξαιρετική η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών, ιδιαίτερα της Σωτηρίας Τζιούρη και της Μαρίας Κουκούλη, είναι πολύ παρήγορο το γεγονός ότι το θέατρο μπολιάζεται με νέο αίμα. Πολύ επαγγελματικό το αποτέλεσμα, στη βάση ενός συγκλονιστικού κειμένου. Είναι, άραγε τόσο μακρινά τα τεκταινόμενα; Ή μήπως αναγνωρίζουμε κάπου τόσο τον εαυτό μας όσο και τους άλλους; Magda Panou
Η παράσταση με τίτλο " Το μαιευτηριο", βασισμένο στο θεατρικό του Θεσσαλονικιού Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Αθανασίου είχε ανέβει από την Ομάδα Τέχνης Αφηγηματικός Νους και ήταν sold out τον Απρίλιο. Επέστρεψε για μόλις δύο παραστάσεις, 16 και 17 Μαϊου.
" Το μαιευτήριο" σκέφτηκα, "γεννητούρια", "νέος κύκλος ζωής, με προεξάρχουσα την ελπιδα", κάνοντας μία απλοϊκή υπόθεση εργασίας. Και ξεκινάει η παράσταση, βλέπω φουτουριστικά σκηνικά, ακούω διαστημική μουσική. Δύο ζευγάρια περιμένουν, γεμάτα προσμονή, στον προθάλαμο μιας αίθουσας τοκετών, έχοντας πάρει τις διαγνώσεις-καταδίκες για το προσδόκιμο και ολόκληρη την πορεία ζωής των παιδιών τους, κάπου στο... μακρινό μέλλον.
"Εδώ είμαστε, στο στοιχείο μας, θέατρο παραλόγου, με πολλά στοιχεία Ιονέσκο, σκέφτομαι. Και αρχίζει να ξεδιπλώνεται το ασφυκτικό πλαίσιο κοινωνικού ελέγχου και άκρατου προγραμματισμού μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Μυστικά, υποκρισία και οι γνωστές κοινωνικές συμβάσεις. Ρέει ο λόγος, προκαλώντας μου μια ξέφρενη εναλλαγή συναισθημάτων. Από το αυθόρμητο γέλιο στο σφίξιμο στο στομάχι, ακόμη και σε ανεπαίσθητα κύματα τρόμου.
Εξαιρετική η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών, ιδιαίτερα της Σωτηρίας Τζιούρη και της Μαρίας Κουκούλη, είναι πολύ παρήγορο το γεγονός ότι το θέατρο μπολιάζεται με νέο αίμα. Πολύ επαγγελματικό το αποτέλεσμα, στη βάση ενός συγκλονιστικού κειμένου. Είναι, άραγε τόσο μακρινά τα τεκταινόμενα; Ή μήπως αναγνωρίζουμε κάπου τόσο τον εαυτό μας όσο και τους άλλους; Magda Panou
"το Μαιευτήριο" του Θανάσης Τριαρίδης σε σκηνοθεσία Βαγγελης Αθανασιου χθές βράδυ στο θέατρο Θέατρο Κύκλος στα Ιωάννινα.Μετα την παράσταση νιώσαμε ότι : Αυτά που θα έρθουν είναι ήδη εδώ ... είναι και αυτή η αποστολή του θεάτρου να πάει παρακάτω από την εποχή του , να δείξει, να στοχεύσει, να ανοίξει τα μάτια του θεατή αλλά και να τον κάνει συνυπεύθυνο σε όσα πρόκειται να συμβούν . Ο Βαγγέλης Αθανασίου σκηνοθέτησε με απλότητα κατανόηση και αγάπη παίρνοντας τους ηθοποιούς από το χέρι και οδηγώντας τους , μέσα από το έργο του Τριαριδη, μέσα στην ψυχή των θεατών. Συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα και τον σκηνοθέτη αλλά και στην Ομάδα Τέχνης Α.Ν. για την παραγωγή! Όσο για το κείμενο στην ΘεαΤο έχουμε δηλώσει Τριαριδικοι δαγκωτο!
Το βίντεο
Φωτογραφίες: Φώτης Σάρρας
